کتوژنیک

رژیم کتو روش تغذیه با کربو ئیدرات کم است که منجر به چربی سوزی (کتوسیس) میشود. برای دسترسی به این هدف باید میزان استفاده از کربوئیدراتها را کم کرد. اکثر رژیم های کتو میزان منوسطی از پروتئین و مقدار زیادی چربی های مختلف استفاده میکنند.منظور ما از چربیهای مختلف انواع چربی است که میخورید یا چربی که به علت اضافه وزن در بدنتان ذخیره شده است. وقتی افراد تجربه بیشتری در باره رژیم کتو به دست آورند میتوانند در باره مصرف چربیهای جدید یا چربی سوزی برای کاهش وزن تصمیم بگیرند. نکته مهم کم کردن میزان مصرف کربوئیدراتها به صورت بلند مدت و پایدار میباشد

چربی سوزی روندی است که به بدن اجازه میدهد کار عادی خود را با استفاده کم از کربو ئیدراتها ادامه دهد. کربوئیدراتها یکی از دو منبع اصلی تغذیه بدن هستند. برای تامین انرژی ما میتوانیم چربی هم بسوزانیم، ولی مغز نمیتواند چربی را مستقیما جذب کند. ولی اگر کربوئیدرات کم مصرف شود چربیها در جگر تبدیل به کتون شده و پس از ورود به خون به مغز میرسد که یک سوخت عالی برای مغز خواهد بود.

روند سوخت رسانی به کل بدن با چربی و تولید کتون ها را کتوسیس مینامند . در شرایط عادی کتوسیس مطمئن و طبیعی است مخصوصا اگر نتیجه رژیم کم کربوئیدرات یا روزه گرفتن باشد، اما در شرایط خاصی مانند بیماران دیابتی نوع 1، کتوسیس ممکن است نشانه ناکارآیی انسولین بوده و کتونها تا سطح صدمه زننده ای افزایش یابند.

بله رژیم کتو معمولا خیلی مطمئن است. هر چند که در یکی از سه حالت زیر احتیاج به آماده سازی بیشتری وجود دارد:

  • شما تحت معالجه دیابت و انسولین باشید

  • شما به خاطر فشار خون بالا مشغول مصرف دارو باشید

  • شما تازه فارغ شده و به کودک خود شیر میدهید.

اگر شما در یکی از حالات فوق نیستید مشکلی با رژیم کتو نخواهید داشت و میتوانید آن را به راحتی دنبال کنید. البته توجه داشته باشید که سوء تفاهم در باره کتو کم نیست و گاهی اوقات کودکان و بزرگان را نگران میکند. اگر در باره موضوع خاصی نگران هستید میتوانید اینجا را کلیک کنید

هر یک از علائم زیر نشانه کتوسیس شدن است: کاهش اشتها، افزایش انرژی، افزایش عطش، ادرار بیشتر، کتویی شدن تنفس که ممکن است به نظر دیگران بیشتر برسد تا خودتان، دهان خشک یا مزه فلز در دهان.

گذشته از این علائم و نشانه ها شما میتوانید سطح کتوسیس در بدنتان را با نوار ادرار، تحلیل گر تنفسی و اندازه گیری خون متوجه شوید.

مواد غذایی کتو شامل گوشت، ماهی، تخم مرغ، سبزیجات،چربیهای طبیعی (مانند روغن زیتون و کره) میشود. قانون کتو هم این است که غذایتان را حداکثر با 5% کربوئیدرات مصرف کنید.

بله. خیلی از مردم نگران این موضوع هستند چون فکر میکنند رژیمهای با پروتئین بالا ممکن است به کلیه ها صدمه بزنند. این نگرانی به دلیل دو سوء تفاهم است:

  1.  رژیم کتو پر چربی و کم پروتئین است
  2. مردم با کلیه عادی میتوانند پروتئین را مدیریت کنند

یک رژیم کتو در صورتی که به کتوسیس برسد معمولا یک روش خیلی قدرتمند برای معالجه دیابت نوع دوم میباشد. افرادی که دیابت نوع یک دارند میتوانند رژیم کم کربوئیدرات کتو بگیرند و وضعیت قند خونشان را تا حد قابل توجهی بهبود بخشند. این افراد همیشه احتیاج به تزریق انسولین دارند ولی در صورت گرفتن رژیم کتو نیازشان خیلی کمتر میشود. همه افراد با دیابت نوع 1 و 2 باید تحت نظر پزشک خودشان یا پزشکان متخصص نارگیل میزان داروی مصرفی خود را تنظیم نمایند، اما در اکثر موارد رعایت رژیم کتو برای بیماران دیابتی با کاهش دارو همراه است.

آب آشامیدنی بهترین نوشیدنی است چون کربو ئیدراتش صفر است. چای و قهوه هم خوب هستند البته به شرطی که بدون قند و شکر یا هر نوع شیرینی مصرف شوند.

این امر در مورد اشخاص مختلف فرق میکند ولی مقدار مناسب ماندن زیر سطح ۲۰ کربوئیدرات در روز است. افرادی که بدنشان در مقابل انسولین مقاوم نیست یا ورزش روزانه میکنند میتوانند تا میانگین ۵۰ گرم در روز مصرف کربوئیدرات داشته باشند. یعنی اگر یک روز اتفاقا ۱۰۰ گرم مصرف کردند روز بعد اصلا از کربو ئیدرات استفاده نکنند. هرچند که افراد مقاوم در برابر انسولین یا چاق حتما باید کربوئیدرات کمتری مصرف کنند. برای همین است که ما بیست گرم روزانه را توصیه میکنیم.

معمولا کلسترول با رژیم کتو بهبود می یابد چون تری گلیسیرید را پائین آورده و کلسترول خوب را بالا میبرد، بدون این که تاثیری روی کلسترول بد داشته باشدد. هر چند که عده کمی ممکن است میزان کلسترولشان به صورت کلی افزایش یابد. در مورد خطرناک بودن یا مناسب بودن این روش بحثهای زیادی وجود دارد. بهترین راه این است که افراد دارای کلسترول ابتدا با پزشک خود در مورد رژیم کتو سوال کنند.

فرق میکند. از یکی دو روز تا یکی دو هفته. افراد دارای دیابت ۲ که مقاوم در برابر انسولین هستند معمولا بیشتر طول میکشند، دکمتری ر حالی که افراد جوان یا لاغر خیلی سریعتر به کتوسیس میرسند. ضمنا آنها که قبلا کربوئیدرات کمتری مصرف میکردند سریعتر از افراد پر مصرف به کتوسیس میرسند.

هر چند همه فکر میکنند میوه ها سالم هستند، ولی باید توجه داشت که بعضی از آنها دارای شکر و کربوئیدرات زیاد میباشند و باید از آنها پرهیز کرد. هر چند که برخی میوه ها مانند توت سیاه، شاتوت، تمشک و توت فرنگی مشکل ندارند چون معادل پنج گرم کربوئیدرات به حساب میایند. اکثر میوه ها مانند مانند بلوبری دو تا سه برابر این مقدار کربوئیدرات دارند. لطفا توجه داشته باشید که میوه ها از خانواده توتها خاصیتی ندارند که در سبزیجات و سایر مواد غذایی کم کربو یافت نشوند. مخصوصا اگر شما مقاوم در برابر انسولین هستید بهتر است میوه های مزبور را مصرف نکنید.

تا زمانی که طاقت بیاورید و از آن لذت ببرید. ما افراد زیادی را نمیشناسیم که دهه ها این رژیم را گرفته باشند، ولی شواهدی هم در دست نداریم که رژیم طولانی کتو مضر باشد. حتی می توان گفت شواهد نشان میدهند که اشخاص کتوسیس طولانی تر از دیگران زندگی میکنند.